کنفرانس ملی مهندسی و مدیریت محیط زیست

صفحه اصلی / هفتمین کنفرانس ملی مهندسی و مدیریت محیط زیست

برنامه ریزی حمایتی و میزان برآورد انتظارات (مطالعه موردی؛ برنامه نوسازی و بازآفرینی محله هرندی (دروازه غار) تهران)

نویسندگان :

منیژه افراشته فرد¹ سوسن سلاجقه²

1- دانشگاه تهران، دانشکده محیط زیست، پردیس دانشکده‌های فنی. 2- دانشگاه تهران، دانشکده محیط زیست، پردیس دانشکده‌های فنی.

کلمات کلیدی :

برنامه ریزی حمایتی،بازآفرینی شهری،سیاست گذاری شهری،توسعه پایدار شهری،مشارکت اجتماعی

چکیده :

چکیده: برنامهریزی حمایتی که امروزه به عنوان یکی از رویکردهای مهم نظریه برنامه ریزی شهری، مطرح می شود برای اولین بار در اواسط دهه 1960 توسط پل دیویدف پیشنهاد شد. تاکید رویکرد این نظریه بر دفاع از منافع گروه های فقیرتر جامعه و مشارکت فعال ساکنان در فرایند برنامه ریزی شهری می باشد. به عبارت بهتر به عنوان شاخهای از نظریه برنامهریزی و راهبردی برای عمل برنامهریزی فعالانه بوده است. در این تحقیق سعی شده به بررسی برنامه حمایتی نوسازی و بازآفرینی محله هرندی تهران (دروازهغار) پرداخته و آن را مورد تجزیه و تحلیل قرار می دهد. هدف اصلی، ارائه یک بررسی واقعی است که آیا انتظارات و ادعاهای از پیش تعیینشده در مورد ویژگیها و تأثیرات برنامهریزی حمایتی محله هرندی تهران با واقعیت، انطباق داشته است. فرآیندهای برنامهریزی حمایتی تا چه حد توانسته به موفقیت پایدار دست پیدا کند. نتایج حاصل از تحقیق نشان می دهد که طرح نوسازی و بازآفرینی محله هرندی (دروازهغار)، نمونهای از مداخلات شهری با موفقیت کالبدی اما ناکامی اجتماعی-اقتصادی است. در حالی که اقدامات فیزیکی منجر به بهبود نسبی چهره محله شد، فقدان برنامه جامع اجتماعی، مشارکت واقعی ساکنان و فقدان راهکارهای اشتغال پایدار موجب شده است که اثار مثبت مداخلات شهری در بلندمدت پایدار نباشد. در نتیجه این تحقیق بر تلفیق مداخلات کالبدی شهری و سیاست های اجتماعی- اقتصادی و تقویت رویکرد مشارکتی در برنامه های نوسازی و بازافرینی شهری توجه شود. واژه های کلیدی: برنامه ریزی حمایتی، بازافرینی شهری، سیاست گذاری شهری، توسعه پایدار شهری، مشارکت اجتماعی