کنفرانس ملی مهندسی و مدیریت محیط زیست

صفحه اصلی / ششمین کنفرانس ملی مهندسی و مدیریت محیط زیست

آبرسانی اضطراری کلان شهر تهران پس از زلزله

نویسندگان :

بابک امیدوار¹ مهسا محمدرضابیک² عبداله مظفری³

1- دانشگاه تهران 2- دانشگاه تهران 3- پردیس بین المللی ارس دانشگاه تهران

کلمات کلیدی :

سوانح طبیعی،زلزله،مدیریت فراکنشی،آبرسانی اضطراری،تهران

چکیده :

وقوع زلزله در تهران امری اجتناب ناپذیر بوده و بهبود تاب آوری زیرساختهای شهری، به ویژه سیستم آبرسانی اهمیت بسیاری در مدیریت بحران پس از زلزله در آن دارد. برآوردها از میزان خسارات شدید ناشی از وقوع زلزله در تهران، حاکی از این واقعیت میباشد که آبرسانی به چنین شهر بحران زده ای با حدود نیمی از جمعیت که آسیب دیده و تحت تاثیر قرارگرفته اند - یعنی حدودا 5 میلیون نفر در افق طرح- از طریق توزیع آبهای بسته بندی شده یا به کمک تانکرهای سیار توزیع آب به تنهایی غیر عملی خواهد بود. بنابراین مقرر گردید تا طرح آبرسانی در شرایط اضطراری در تهران با پیش فرض برگشت پذیری شهر آسیب دیده طی مدت سی روز به شرایط پیش از بحران تنظیم و اجرا شود. در این طرح برای حفظ حیات در سه روز نخست استفاده از مخازن کمکی مدفون در محلات با هدف آبرسانی تا شعاع یک کیلومتر مناسبترین گزینه معرفی شده است، تخمین زده میشود به مخازن آبرسانی اضطراری در بیش از 370 نقطه در سطح شهر تهران احتیاج باشد و از نیروی انسانی ساکن در محلات تحت عنوان "میراب" جهت کنترل توزیع آب در این طرح استفاده میشود. در هفت روز بعدی طرح مذکور بهره برداری از شیرهای هیدرانت ایستاده متصل به خطوط انتقال آب با فاصله دسترسی 500 متر را در نظر گرفته و برای بیست روز سوم استفاده از شیرهای مدفون آتش نشانی با فاصله دسترسی کمتر از 250 متر پیشنهاد شده است. این تحقیق برپایه مطالعات اسنادی و با استفاده از نظر خبرگان صورت پذیرفته است و برلزوم وجود برنامه ریزی در راستای توسعه پایدار برای دستیابی به شهر پایدار تاکید دارد، بنابراین پس از شناسایی تاثیر سوانح طبیعی چون زلزله بر کلان شهر تهران، نقاط قوت و ضعف روشهای کمکی آبرسانی اضطراری پس از آن را باهم مقایسه کرده است و طرح آبرسانی اضطراری به تهران پس از زلزله را معرفی میکند و در نهایت مهمترین عناصر در طراحی عملیات مذکور بیان شده است.