کنفرانس ملی مهندسی و مدیریت محیط زیست

صفحه اصلی / چهارمین کنفرانس ملی مهندسی و مدیریت محیط زیست

مدل‌سازی نحوه پراکنش ذرات معلق PM2.5 از دودکش کارخانه گچ ساوه

نویسندگان :

محمد جواد عبدالملکی¹ مرجان سالاری² سمیه عبدالملکی³

1- دانشگاه صنعتی سیرجان 2- دانشگاه صنعتی سیرجان 3- دانشگاه بوعلی سینا همدان

کلمات کلیدی :

آلودگی هوا،مدل AERMOD،انتشار ذرات معلق،کارخانه سپید گچ ساوه

چکیده :

امروزه آلوده‌سازي هوا توسط ذرات معلق يكي از موضوعات بحث برانگيز و مشكل آفرين كشور است که در اين ميان كارخانجات صنعتي به علت داشتن سيستم‌هاي تصفيه صنعتي، سهم قابل توجهي را در انتشار آلودگي هوا دارند. هدف كلي از انجام اين تحقیق، تعيين غلظت ذرات معلق PM2.5 خروجي از دودکش کارخانه گچ ساوه در سال 1398 در فاصله‌ی 5 کیلومتری بوده است. برای این منظور از مدل پراکنشی AERMOD که مورد تایید سازمان جهانی EPA است، استفاده شد. این مدل برای ارزیابی‌هایی تا مسافت 50 کیلومتر قابل استفاده می‌باشد. این پژوهش در بازه‌های زمانی 1، 8 و 24 ساعته و ماهیانه و سالیانه با در نظر گرفتن شرایط توپوگرافی محل صورت گرفت و نتایج این مدل‌سازی با استانداردهای ملی ایران، EPA و WHO مقایسه گردید و نشان داده شد که میزان حداکثر غلظت آلاینده ی PM2.5 در بازه زمانی سال 1398 در فاصله ی 5 کیلومتری در ناحیه‌ی شمالی کارخانه و کوهپایه وجود دارد. مقدار غلظت به‌دست آمده با توجه به مدل‌سازی سالانه (ug/m3) 48/3 و برای بازه‌ی 24 ساعته، (ug/m3) 78/25 بوده است که در هر دو بازه زمانی مورد تایید استانداردهای ملی ایران، EPA قرار گرفت، البته میزان غلظت در بازه‌ی 24 ساعته نسبت به سالانه بیشتر بود. بر اساس تحقیقات مشخص شد میزان حداکثر غلظت در منطقه‌ای که غیرمسکونی بوده، از حد مجاز WHO بیشتر می‌باشد به همین دلیل امکان چشم‌پوشی از آن وجود داشت. نتیجه کلی این پژوهش نشان داد که بیشترین میزان غلظت ذرات معلق در داخل محیط کارخانه بوده که با فاصله گرفتن از کارخانه از میزان آن ها به تدریج کاسته می شود.