کنفرانس ملی مهندسی و مدیریت محیط زیست

صفحه اصلی / هفتمین کنفرانس ملی مهندسی و مدیریت محیط زیست

ارزیابی روش های پایش آلودگی میکروپلاستیک ها در خطوط ساحلی

نویسندگان :

زهره محمدی¹ اکرم بمانی²

1- دانشگاه اردکان 2- دانشگاه اردکان

کلمات کلیدی :

lمیکروپلاستیک،سنجش از دور،Sentinel-2،FTIR-ATR

چکیده :

میکروپلاستیکها با ابعاد کمتر از 5 میلیمتر به دلیل پایداری بالا و قابلیت تجزیهناپذیری به یکی از نگرانیهای اصلی محیطزیستی تبدیل شدهاند. این مقاله مروری و تحلیلی بر پایه دادههای چندین مطالعه پایش آلودگی میکروپلاستیک ها در سواحل دبی، رسوبات جنوب دریای خزر، رودخانه خرمارود (استان گلستان)، دریای بوهای چین و یک رودخانه دشتی با رویکردهای متفاوت می باشد. این رویکردها شامل روشهای رایج جداسازی (شناورسازی با نمک)، هضم شیمیایی (پراکسید هیدروژن)، شناسایی پلیمری (FTIR-ATR و میکرورامان) و سنجش از دور (Sentinel-2) و یادگیری ماشین بوده است. نتایج مطالعات بررسی میکروپلاستیک ها نشان دهنده غالب بودن میکروپلاستیکهای رشتهای (بیش از 90٪ در دریای خزر و 52٪ در خرمارود)، تأثیر چشمگیر فاضلابهای شهری و منسوجات مصنوعی، و همچنین پتانسیل بالای سنجش از دور برای پایش مکانی-زمانی با وجود محدودیتهایی مانند پوشش ابر و وضوح مکانی است. بر اساس یافتههای نظری، تدوین یک نقشه راه پژوهشی جهت پایش گامبهگام آلودگی میکروپلاستیکی، استانداردسازی روشها، مطالعات فصلی و توسعه مدلهایی که میتواند مبنای توسعه طرحهای میدانی، تجهیز آزمایشگاهها، طراحی پایگاه دادههای ملی، و همکاریهای علمی بیننهادی در آینده قرار گیرد، ضروری بنظر می رسد.