کنفرانس ملی مهندسی و مدیریت محیط زیست

صفحه اصلی / پنجمین کنفرانس ملی مهندسی و مدیریت محیط زیست

پیامدهای منفی حاصل از پدیده پر غذایی در اکوسیستم های آبی و ارزیابی وضعیت تغذیه ای آن ها براساس شاخص کارلسون (TSI)

نویسندگان :

آویشن مظلومی¹ رحمت زرکامی² علی فضل الهی³ مرتضی سحرخیز⁴

1- دانشگاه گیلان 2- دانشگاه گیلان 3- دانشگاه گیلان 4- اداره محیط زیست چالوس

کلمات کلیدی :

یوتریفیکاسیون،شکوفه های جلبکی،شاخص وضعیت تغذیه ای،کیفیت آب

چکیده :

افزایش ورود غلظت مواد مغذی ناشی از افزایش فعالیت های مخرب انسان ها به اکوسیستم های آبی، مشکلات زیست محیطی فراوانی را به دنبال دارد. افزایش غلظت مواد مغذی در یک محیط آبی باعث افزایش شکوفه های جلبکی و وقوع پدیده یوتریفیکاسیون می شود. رشد بی رویه جلبک ها نیز به نوبه ی خود موجب ایجاد مشکلاتی در طعم و بو آب شده، کیفیت و شفافیت آب را کاهش داده و هزینه ی تصفیه آن را جهت مصارف آشامیدنی افزایش می دهد. به طورکلی یوتریفیکاسیون با افزایش غلظت کلروفیل آ و افزایش فعالیت فیتوپلانکتون ها می تواند موجب افزایش کدورت، کاهش اکسیژن و مرگ موجودات آبزی شود. همچنین افزایش غلظت مواد مغذی موجب افزایش سرعت رشد ویروس های موجود در آب شده و به موجودات آبزی آسیب میزند. تمامی این عوامل یوتریفیکاسیون را به یک مشکل جهانی آلودگی آب تبدیل کرده است. به همین جهت به منظور ارزیابی وضعیت تغذیه ای محیط های آبی از یک شاخصی به نام شخص کارلسون (TSI) استفاده می شود. در این شاخص از سه پارامتر اصلی فسفر کل، کلروفیل آ و عمق سشی دیسک جهت تعیین وضعیت تروفی اکوسیستم های آبی استفاده می شود. زیرا غلظت بالای کلروفیل آ با مقادیر بالای شکوفه های جلبکی در یک محیط آّبی مطابقت دارد. اکوسیستم های آبی براساس این شاخص به چند دسته تقسیم می شوند. این تقسیم بندی براساس وضعیت اکوسیستم های آبی از نظر میزان غلظت مواد مغذی، غلظت اکسیژن محلول و کیفیت آب می باشد. به طوریکه همراه با این تغییرات یک محیط آبی در دسته ای متفاوت قرار می گیرد.